Max to dziewięcioletni mieszaniec w typie teriera. Mimo wieku nadal chętnie wychodził na spacery, interesował się zapachami i pilnował, co dzieje się w kuchni. Jedzenie nigdy nie było dla niego problemem. Gdy nadchodziła pora posiłku, zwykle pojawiał się przy misce, zanim opiekunka zdążyła ją postawić.
Pierwsze zmiany dotyczyły jednak nie jelit, lecz jamy ustnej. Max zaczął wolniej gryźć twardsze kawałki karmy, częściej przeżuwał jedną stroną pyska i niechętnie brał ulubione gryzaki. Podczas kontroli weterynaryjnej stwierdzono zaawansowany kamień nazębny, stan zapalny dziąseł i jeden mocno uszkodzony ząb.
Lekarz zalecił zabieg stomatologiczny w znieczuleniu, obejmujący oczyszczenie zębów oraz usunięcie chorego zęba.
Sam zabieg przebiegł prawidłowo. Po powrocie do domu Max był senny, ale następnego dnia zaczął już chodzić po mieszkaniu i interesować się otoczeniem.
Zgodnie z zaleceniem lekarza przez siedem dni otrzymywał antybiotyk zawierający amoksycylinę z kwasem klawulanowym. Przez pierwsze trzy dni podawano mu także lek przeciwbólowy i przeciwzapalny. Pokarm miał być miękki, podzielony na mniejsze porcje, aby nie obciążać gojącej się jamy ustnej.
Przez pierwsze dwa dni słabszy apetyt nie dziwił opiekunów. Max zjadał część porcji, więcej spał i potrzebował spokoju. Zakładali, że jest to naturalna reakcja po znieczuleniu i zabiegu.
Niepokój pojawił się kilka dni później.
Max podchodził do miski, wąchał jedzenie, zjadał kilka kęsów i odchodził. Jednocześnie jego kał stał się wyraźnie bardziej miękki. Pojawiło się również przelewanie w brzuchu i częstsze oblizywanie pyska.
– Po zabiegu spodziewaliśmy się, że przez dzień lub dwa będzie jadł mniej. Kiedy jednak apetyt nadal był słaby, a do tego pojawił się luźniejszy kał, zaczęliśmy się martwić – wspomina opiekunka.
Opiekunowie ponownie skontaktowali się z lecznicą. Max został zbadany, aby sprawdzić miejsce po usuniętym zębie i wykluczyć stan zapalny, ból lub inne powikłania po zabiegu.
Rana goiła się prawidłowo, temperatura ciała była prawidłowa, a pies nie wykazywał objawów ostrego bólu. Lekarz zwrócił jednak uwagę, że antybiotykoterapia, zmiana sposobu karmienia, stres związany z zabiegiem i znieczulenie mogły wspólnie wpłynąć na apetyt oraz pracę przewodu pokarmowego.
Nie zalecono samodzielnego odstawiania ani zmiany leków. Opiekunowie mieli dokończyć terapię zgodnie z ustalonym planem i pilnie obserwować Maxa. Powinni ponownie zgłosić się do lecznicy, gdyby przestał jeść całkowicie, pojawiły się wymioty, wodnista biegunka, krew w kale, silne osłabienie lub ból.
W obawie o apetyt opiekunowie początkowo próbowali podawać Maxowi różne dodatki: kawałki gotowanego mięsa, mokrą karmę i niewielkie przysmaki.
Szybko zauważyli jednak, że częste zmiany nie ułatwiają sytuacji. Trudno było ocenić, czy miękki kał wynika z leczenia, antybiotyku, nowego jedzenia czy połączenia kilku czynników.
Zamiast proponować kolejne produkty, uporządkowali żywienie. Max otrzymywał jedną lekkostrawną, miękką karmę w kilku małych porcjach. Posiłki podawano o stałych godzinach, bez dokładania przysmaków ze stołu.
Pilnowano także, aby miał stały dostęp do świeżej wody. Opiekunka zapisywała, ile zjadł, jak wyglądał kał i czy w ciągu dnia pojawiały się inne niepokojące objawy.
Po zakończeniu siedmiodniowego leczenia antybiotykiem, zgodnie z ustalonym planem opieki, do codziennego żywienia Maxa włączono PostbioPet.
Preparat miał stanowić element wsparcia środowiska jelitowego po leczeniu. Nie zastępował kontroli weterynaryjnej ani diety, dlatego opiekunowie nadal trzymali się prostego schematu żywienia i nie wprowadzali innych nowości.
Zmiany następowały stopniowo. Najpierw Max zaczął chętniej zjadać poranne porcje. Po kilku kolejnych dniach rzadziej odchodził od miski, a jego kał był bardziej uformowany.
Nie oznaczało to, że każdy dzień wyglądał identycznie. Zdarzał się słabszy posiłek lub bardziej miękkie wypróżnienie. Ogólny kierunek był jednak wyraźny: apetyt powoli wracał, a trawienie stawało się bardziej przewidywalne.
– Najbardziej ucieszyło nas, kiedy znowu przyszedł do kuchni podczas przygotowywania jedzenia. Wcześniej robił to codziennie, a po zabiegu przez kilka dni zupełnie go to nie interesowało – mówi opiekunka.
Przejdź do sklepu Pro Salute i wybierz preparat wspierający mikrobiom, trawienie oraz komfort przewodu pokarmowego.
